De tijd vliegt als je jong bent (en als je oud bent nog meer), want na afgelopen zaterdag zit het de allereerste voetbalfase van OHH JO7-3 er alweer op. We sloten fase 3 af in Franeker, waar we weer drie interessante krachtmetingen kenden met ONS Sneek, DFC en Franeker.

We hoopten op een mooi lentezonnetje, maar die bleef de hele ochtend verstopt achter een dikke laag mist. Het mocht de pret niet drukken, want vol enthousiasme verschenen Hidde, Jildert, Julian, Rixt, Thiemen en Matthijs weer aan de aftrap. Tegenstander was ONS Sneek, van wie we dit seizoen al twee keer eerder hadden gewonnen. Dat wisten onze jongens en meid ook, want het leek er op dat ze het iets te lichtzinnig oppakten. Weinig dribbels, veel schoten van afstand en ook veel smerige broekjes terwijl dat niet nodig was. Het hielp niet dat er na vijf minuten een helikopter opsteeg naast het sportpark van Franeker. De hoofdjes gingen omhoog op zoek naar het vliegende gevaarte, maar deze was door de mist niet te zien. Toen even later de bal ook nog eens in de sloot viel, waren de spelertjes ontzettend geïnteresseerd in hoe de vader van Julian deze met een stok uit het water viste.

De Snekers maakten dankbaar gebruik van de desorganisatie bij OHH en namen al snel de verdiende leiding met 2-0. Met nog 45 seconden op Hein zijn klokkie, maakte Matthijs ineens de aansluitingstreffer: 2-1. ONS Sneek schoot de bal vervolgens snel naar voren, maar recht in de voeten van Hidde die met nog vijf seconden op de klok nog maar eens uithaalde. Een alles of niets-poging, die pardoes in het doel viel: 2-2. Toch nog een punt.

Voor de ontmoeting met DFC even de basisprincipes van ons spel herhaald; samenwerken, elkaar helpen op het veld en plezier maken. Tegen DFC toonde de JO7-3 zich weer van zijn beste kant. Thiemen zorgde voor een vlotte 1-0, waarna Jildert de score uitbreidde naar 2-0. Coaches Piet Jan en Hein hadden een makkie, want met zes tegen zes kon het wisselschema in de broekzak blijven. Het slotakkoord was voor Julian, die met een mooie knal de eindstand op 3-0 zette. Na het eindsignaal nog een flinke sprint naar de zijlijn, waar de limonade werd uitgedeeld. Met de dorst gelest, gingen we op naar de zwaarste tegenstander van dit seizoen.

Want Franeker had ons de vorige keer alle hoeken van het veld nog laten zien. Vanwege de kou kwamen de coaches al snel overeen zoveel mogelijk spelertjes in het veld te zetten, dus opnieuw as het 6 tegen 6. Tegen de verwachtingen in nam OHH het heft in handen en dwong Franeker diep terug op de eigen helft. Jildert schoot ons verdiend op voorsprong, waarna Franeker wakker was geschud en met twee knallen van afstand de wedstrijd naar zich toe trok: 2-1. Daar kon een laat slotoffensief niks meer aan veranderen. Daarbij hielp het niet dat we nogal wat tijd verspeelden aan een discussie tussen drie spelers wie van hen een achterbal mocht indribbelen.

Zo sloten we de dag af met een nederlaag, maar dat is eigenlijk goed nieuws voor trainsters Jeanet en Sietske en leiders Piet Jan en Hein. Want we hebben nu drie weken de tijd de puntjes op de i te zetten in onze tactiek, voordat we het seizoen hervatten met fase 4 vanaf 18 april. Dus de shirtjes aan de waslijn, allemaal eventjes opladen en dan gaan we op richting de HJSC-dagen!