Op deze pagina is te lezen hoe de Hommerts-Jutrijper-Sport-Combinatie is ontstaan. De tekst is afkomstig uit het jubileumboek HJSC 1947-1997, geschreven door Henk van der Veer.
Lees ook:
Kampioenschap HJSC 1 (2018-2019)
Kampioenschap HJSC 1 (2023-2024)
75-jaar HJSC
Kampioenschap HJSC 1 (2025-2026)
Ruim veertig jaar geleden werd er al een programmaboekje van HJSC uitgebracht. Klik op onderstaande links om deze programmaboekjes te bekijken.
Programmaboekje april 1967
Programmaboekje september 1967
Programmaboekje november 1967
Hoe sil de foriening hjitte?
De officiële oprichtingsdatum van de voetbalvereniging Hommerts-Jutrijper-Sport-Combinatie is 12 april 1947. Toen kwam een stel enthousiaste voetballers bij elkaar in it lokaal by de brêge. Nadat Abe Tjalma zijn korte maar duidelijke toespraak over het oprichten van een voetbalclub heeft gehouden, “lûke in fûge 20 man de dryste skuon oan en sette har namme“, zo staat in het HJSC-notulenboek te lezen.
Hierna wordt een bestuur gekozen. Lolle van der Gaast wordt de eerste HJSC-voorzitter, Jelle Dijkstra neemt het secretariaat voor zijn rekening en Pieter Pietersma wordt penningmeester. De overige bestuurszaken worden behartigd door Abe Tjalma en Anne Feenstra.
Als we een stukje verder in het HJSC-notulenboek omsneupe, komen we in de aantekeningen van de tweede vergadering (21 april 1947) de volgende vraag van voorzitter Van der Gaast tegen: “Hoe sil de feriening hjitte?“
Hij geeft zelf het antwoord: “Wy moatte de âlde namme Hommerts-Jutryper-Sport-Combinatie mar wer ha.“
De aanwezigen gaan akkoord met de naam. Maar waarom spreekt hij over de “âlde namme“? Dat zou betekenen dat er eerder een club met die naam heeft bestaan.
Het antwoord op dat “mysterie” wordt gegeven door een aanvraag uit het archief van de gemeente Wymbritseradiel. Voor het organiseren van een verloting op 18 januari 1934 vragen Tousaint Nauta en Roel Dozeman namens HJSC toestemming aan het gemeentebestuur. De naam HJSC werd dus al in de jaren dertig gebruikt. Het zal niemand verbazen dat er toen in onze dorpen ook al volop aan sport werd gedaan.
Achter de ‘nije huzen’
Na de oprichtingsvergadering pakt het bestuur de zaken meteen energiek aan. Een van de eerste dingen waarmee begonnen wordt, is het zoeken naar een geschikt terrein. Dat wordt gevonden ten oosten van de Rijksstraatweg in Hommerts, of zoals men in de volksmond zei: “it stikje lân achter de nije huzen“.
Eigenaar van dat “stikje lân” is A. C. Nossen, “wonende te Hommerts no. 104“. In de huurovereenkomst staan onder andere de volgende voorwaarden:
Het terrein wordt gebruikt ten behoeve van het beoefenen der voetbalsport in de zaterdagcompetitie van de Koninklijke Nederlandsche Voetbalbond. Hierbij wordt uitdrukkelijk vastgesteld dat op zondagen geen gebruik van het terrein kan worden gemaakt. Voorts is bepaald dat het grasgewas te allen tijde eigendom van de verhuurder blijft. De kosten van het onderhoud van de afrasteringen en het aanwezige toegangshek komen ten laste van de huurder, waarbij tevens de draden van de afrastering zo gespannen dienen te worden dat deze als kering van klein vee bestand zijn.
Het “stikje lân” is dus snel gevonden, maar dat wil nog niet zeggen dat het ook geschikt is als voetbalterrein. De actieve (bestuurs)leden moeten de mouwen opstropen om het terrein speelklaar te krijgen.
Er verdwijnen maar liefst 750 afwateringsbuizen in de grond, de greppels worden geslecht en Freark Hoeksma en Andries Dijkstra verzorgen het “timmerwurk“. Andere namen die steeds weer naar voren komen als het om pionierswerk gaat zijn onder anderen G. Veldhuis, B.S. Bouma, D. Bosma, Joh. Wittermans, S. Walsweer, W. van der Hoek, G. Dijkstra, H. Visser en J. Dozeman.
Het schijnt dat de eerste doelpalen van HJSC gemaakt zijn van overbodig geworden telegraafpalen uit Ozingahuizen. Volgens oud-bestuurslid Jan Haagsma is dat een mooie anekdote, maar hij zegt erbij:
“De earste goalpeallen fan HJSC wiene sa fjouwerkant as’t mar kin.“
Bruin of toch groen wit?
En nu we toch bezig zijn oude verhalen uit het grijze verleden op te halen: hoe zat het eigenlijk met de kleuren van het eerste HJSC-tenue?
In de notulen lezen we hierover:
“F. de Jong hat yn Snits brune shirtjes lizzen sjoen, en omdat dat ris hwat oars is as gewoanlik, liket it de feriening skoan ta, dat sa mûglik yn it wyt broekje en brún shirtsje fuotballe wurde sil.“
Navraag bij oudere HJSC’ers leert ons echter dat de leden van HJSC altijd in groene shirts en een witte broek hebben gevoetbald. Daar lag een praktische reden aan ten grondslag. De korfbalclub had namelijk ook een groen-witte outfit, zodat spelers die én korfbalden én voetbalden geen onnodige kosten hoefden te maken.
Bovendien was de oorlog nog niet zo lang voorbij en de naam “Bruinhemden” was nu niet bepaald een erenaam.
In het Sneeker Nieuwsblad van dinsdag 3 februari 1948 wordt het verhaal over de kleding bevestigd:
“Sneontemiddei spile HJSC 1 in wedstriid tsjin Bolswardia 1 foar de kompetysje. HJSC spile dizze middei foar it earst yn ‘e nije kleuren grien-wyt, hwat in hiele ferbettering foar de ploech is, dat se nou allegearre gelyk yn ‘e klean binne.“
Dat de jonge voetbalvereniging de korfballers geen strobreed in de weg wil leggen, blijkt ook uit het feit dat de trainingsavonden zo worden gekozen dat het mogelijk is om van beide clubs lid te zijn. Het voetbalveld wordt later ook onderverhuurd aan de korfballers en gezamenlijke feestavonden zijn in die jaren een daverend succes.